Ο Coehlo είχε ως γνωστόν πει πως αν θέλεις κάτι πολύ τότε το σύμπαν συνομωτεί για να το αποκτήσεις. Έχει γίνει πια τετριμμένο.
Λοιπόν, σύμπαν, σίγουρα δεν στο είχα ζητήσει, αλλά θα’πρεπε να το έχεις καταλάβει ότι θέλω κάτι. Πέρα από την αδράνειά σου ως προς την αναγνώριση, έχω πλέον παράπονα και ως προς την παράδοση. Νομίζω ότι απέτυχες και στα δύο παταγωδώς.
Οπότε άστο, θα το κάνω μόνος. Ως συνήθως.
Πάντως να σου θυμήσω ότι από την άλλη πλευρά κάποιοι άλλοι λένε “συν Αθηνά και χείρα κίνει”, ίσως σε μια προσπάθεια να μην επαναπαυόμαστε στο σύμπαν (ή όπως αλλιώς το ονομάζει ο καθένας μας αυτό) και να έχουμε τη χαρά της συμμετοχής…
Έτσι κι αλλιώς πάντως, κατά τη γνώμη μου αν όταν θέλαμε κάτι αυτό γινόταν αυτόματα (έστω και αν αυτό το θέλαμε πάρα πολύ), η ζωή ίσως να γινόταν πολύ πιο βαρετή.
By: teddy on Αυγούστου 14, 2007
at 8:57 μμ
Δε διαφωνώ – πάνω-κάτω λέω το ίδιο πράγμα.
Προφανώς και θα ήταν βαρετή η ζωή αν ήταν αυτόματη η επίτευξη. Μεγάλο κομμάτι είναι η πορεία προς τα κει, κι όχι η άφιξη.
Το οποίο βέβαια αποδεικνύει και την ανωτερότητα του Καβάφη έναντι του Coehlo, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.
By: daskalos on Αυγούστου 14, 2007
at 10:26 μμ
Δάσκαλε, ασε το σύμπαν ήσυχο. Κυνηγα τα θέλω σου πολύ. Μην τα αφήνεις να πάρουν ανάσα. Κάποια θα τα πετύχεις, κάποια θα σου ξεφύγουν ή θα αδιαφορήσουν για σένα. Σ ολη μας τη ζωή θα τρέχουμε λαχανιασμένοι πίσω απ αυτά.
καλησπερα και ευχαριστώ για το σχολιο περί θνησιγενούς
By: ritsmas on Αυγούστου 15, 2007
at 5:03 μμ
Μα δεν κάνω κάτι διαφορετικό εδώ και καιρό. Απλά επιβεβαιώνω τις επιλογές μου γιατί αν περιμένω από το σύμπαν, φέξε μου και γλύστρησα. Η αδράνεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.
By: daskalos on Αυγούστου 15, 2007
at 5:27 μμ
Σωστά. Εγω ταφησα ολα στην τυχη και …προκοψα. να δουμε τωρα πώς θα ξελασπώσω.
By: ritsmas on Αυγούστου 15, 2007
at 6:55 μμ
Αυτή η ρήση είναι γι αυτούς που περιμένουν να λυθούν όλα από μόνα τους! Μεγάλη “λούμπα”!
Πρέπει να παλεύεις γι αυτό που θες, ακόμα κι αν δε γίνει, θα έχεις προσπαθήσει! Καλημέρα!
By: renata on Αυγούστου 16, 2007
at 9:21 πμ